Exorbitans heeft Van der Vegt vernoemd naar het ruimteschip waarmee hij in een episch gedicht vier personages laat reizen naar andere zonnestelsels. Op deze wijze wordt ook de lezer meegevoerd naar andere dimensies van het uitspansel, ergens achter het punt waar tijd en ruimte elkaar raken. Een aanstekelijk relaas, voor wie niet ongevoelig is voor wat bravoure, sciencefiction gevangen in zinderende beschrijvingen, en een zoektocht naar nieuwe mogelijkheden die onze bekende wereld in een ander perspectief doen oplichten.

(fragment)

Een onrustige lichtknoop aan de einder
splitst zich in drieën: twee roodkoperen madonna's,
zwaar in de heupen, laven zich aan het schijnsel
van elkaars troebele stralenrond,
terwijl een kleinere ster, ruimer van koers,
de groene flakkeringen van haar gloed
om hen heen spint in een grillig patroon.

Achter hen doemt een formidabele
gasreus op, omwuifd door zeven lila
en scharlaken sluiers, uitgerafeld
in met elkaar verstrengelde slierten.
Schuin om zijn pupil loenst het gele
oog van een panter, dat onverstoorbaar tegen
de passaatwinden oploeft, lodderig en fier.

We boren ons onder een lage hoek door zijn schil
en worden direct ondersteboven gezwiept
door de eeuwige stormen die in zijn binnenste
laag over laag door elkaars haren gieren.
Ze trekken elkaar het vel over de kegel,
slepen de lappen aan hun nagels mee
en sleuren daarbij Exorbitans naar de diepte

totdat ze een kiel uit haar borstbeen waaiert
en haar koers uitzet recht tegen de wind.
De beweging wordt gelijkmatig. We laten
de nieuwe wereld inwerken op onze zinnen.
We zijn beland in een onbestendig rijk
van eeuwig ongestremde vormen, die ijl
en ontembaar door het halfduister kringen.

ISBN 9077907246 - 72 pagina's - paperback

Exorbitans verscheen in 2006 bij BnM Uitgevers in De Contrabas reeks.

Wij brengen bij particuliere bestellingen géén verzendkosten in rekening!